شعر و زجل >

حكايتها..... قصيده بقلم / احمد رامي





حكايتها
حكاية حب مجهولة
مبتعديش كتير فى الكون
و كل النور فى دنيتها
عيال بيشيلوا نفس اللون
و فى عنيها
تلاقيها بترسم فرحة مجروحة
فى وقت الزحمة و التوهة
عشان تلقا الهموم ناسياك
و على اديها
بتنقش اسمك الغالى
و تقفلها
فى وقت اما تغيب عنها
عشان دايما تكون حاضناك
و مهما فى يوم هتعطيها
هتلقاها اكيد سابقاك
بتعطيك كل دنيتها
و توهبلك سعادتها
و حنية بقلب ملاك
و فاكر
لما غبت بعيد
و سرقت دنيتك نفسك
و كان فيه عيد
و جالك صوتها بيعاتبك
لقيت همسك مهوش طالع
و حسيت بالهوى الضايع
و حضن كبير مش وياك
و لما زمان
لمحت الهم فى عنيها
و دمعك سال على الخدين
و مسحت كفها دموعك
و باست الخدود و العين
عشان الحزن ده ينساك
و هى تعيش
تقاسى و تبقى فرحانة
و تجرى و هى تعبانه
تكون وياك
عشان هى اكيد سندك
و مهما تغيب تشيل تعبك
و لو طالت
تبيع الدنيا و تساعدك
فعيش احمد كتير ربك
عشان وهبك
تراب الجنة على أرضك
و جعله تحت أقدامها
قَدَم أمك








شاهد ايضا

0 Comments


اضافة تعليق